هنرى سوم بود ، و در جنگ بارونها ( 1263 - 67 ) به طرفدارى پدرش جنگيد ، و پيروز شد . براى اول‌بار ويلز را تحت حكومت انگلستان درآورد ( 1282 - 84 ) . سپس لشكركشى طولانى بر ضد اسكاتلند كرد . كوششهاى قابل توجهى براى بسط فرمانروايى انگلستان بر تمام بريتانيا نمود . به سبب اصلاحاتى كه در قانونگذارى كرد ( بخصوص قوانين وستمينستر ) معروف به يوستى نيانوس انگلستان شد . دادگاههاى خصوصى و كليسايى را محدود ساخت ، و واگذارى زمين را به كليسا بدون اجازهء خود ممنوع كرد ، در زمان او پارلمنت انگلستان تقريبا به صورت كنونى درآمد . در 1295 « پارلمنت نمونه » را فراخواند كه در آن بارونها ، بازرگانان ، و روحانيان بيش از پيش نماينده داشتند ، و به علت ايستادگى اين طبقات در برابر مالياتهاى جنگى ، شاه ناچار فرمانهاى پيشين ( مثلا ماگنا كارتا ) را تأييد كرد . ( د . م ص 75 ) 73 . شجر الدر sajaro'd . dor [ شجرة الدر ] ، وفات در 655 ه . ق ، سلطان ( 648 ه . ق ) مصر ، و تنها زنى كه در دورهء اسلامى بر مصر فرمانروايى كرده است . او كنيز الملك الصالح ايوب بود ، و چون ايوب در منصوره در جنگ با لوئى نهم فرانسه كشته شد ( 647 ه . ق ) ، اين زن مرگ او را پنهان نگاه داشت تا تورانشاه ، پسر ايوب ، از بين النهرين به مصر آمد . تورانشاه به دست مماليك كشته شد ، و شجر الدر به سلطنت نشست . اما ، امراى سوريه از شناختن وى امتناع كردند ، و خليفه مستعصم جانب آنها را گرفت ، و عز الدين ايبك ( aybak ) به سلطنت انتخاب شد ، و شجر الدر را به زنى گرفت . ايبك همواره در سوريه گرفتار جنگ با سلطان حلب بود ، و زوجه‌اش در مصر فرمانروايى مىكرد . عاقبت دو تن از مماليك هواخواه شجر الدر ايبك را در قاهره به قتل آوردند ( 655 ه . ق ) ، و در نتيجه ، شجر الدر نيز به وضعى فجيع به قتل رسيد . وى از مقتدرترين زنان مصر در دورهء اسلامى بود ، ولى اين كشور از فرمانروايى او سودى نبرد . ( د . م ص 1459 ) 74 . برقوق barquq ملقب به الملك الظاهر سيف الدين ، وفات در 801 ه . ق ، اولين سلطان ( 784 - 801 ه . ق ) مصر از سلسلهء مماليك برجى ، در كريمه به غلامى خريده شده بود و بعدا كارش بالا گرفت و به سلطنت رسيد . وى معاصر امير تيمور لنگ بود و تيمور با وى از در دوستى درآمد . ( د . م . ج 1 الف . س ص 408 ) 75 . كيقباد اول [ علاء الدين كيقباد ] وفات در شوال 634 ه . ق ، پادشاه ( 615 و به قولى 617 - 634 ه . ق ) سلسلهء سلاجقهء روم ؛ پسر غياث الدين كيخسرو اول و برادر كيكاوس اول . وى بعد از وفات برادرش در قونيه بر تخت سلطنت نشست . غالبا با تحريكات امرا و مدعيان خويش مواجه بود و چند نوبت نيز با جلال الدين خوارزمشاه جنگ كرد . به شعر و ادب علاقه مىورزيد و با صوفيه و مشايخ به اخلاص و ارادت مىزيست . ناصر خليفهء عباسى ، منشور سلطنت را بر دست شيخ شهاب الدين سهروردى جهت او فرستاد ؛ او شيخ را حرمت تمام كرد . نيز ، بنابر مشهور ، سلطان بهاء الدين ولد ، پدر مولانا جلال الدين رومى ، به دعوت او به قونيه آمد و در آنجا به افاضه پرداخت . كيقباد ، سرانجام در ماه شوال سال